خودش هم نمی‌دانست چرا

محمود برآبادی به دلیل رویکرد رئالیستی و توجه به دغدغه‌های روزمره و اجتماعی نوجوانان شناخته شده است. انتخاب این عنوان («خودش هم نمی‌دانست چرا») در آثار برآبادی نشان‌دهنده‌ی تمرکز او بر **«کشمکش‌های درونی»** است؛ یعنی وضعیتی که نوجوان در آن با پرسش‌های بی‌پاسخ یا رفتارهایِ غیرارادیِ خودش روبروست.

چند نکته درباره این اثر:

عنوانِ روان‌شناختی:عنوان کتاب به نوعی پارادوکسِ دوران نوجوانی اشاره دارد؛ زمانی که نوجوان کنشی انجام می‌دهد (مثلاً فرار، اعتراض یا سکوت) اما وقتی از او پرسیده می‌شود چرا این کار را کردی، پاسخی ندارد. این «نمی‌دانست» نشان‌دهنده‌ی پیچیدگی روانِ نوجوان است که نویسنده سعی دارد در بطن داستان آن را رمزگشایی کند.
سبک محمود برآبادی: برآبادی معمولاً داستان‌هایش را با نثری ساده اما ساختارمند می‌نویسد. او در آثارش کمتر به دنبال فانتزی‌های دور از ذهن است و بیشتر بر **«موقعیت‌های واقعی»** تمرکز دارد. قهرمان‌های او معمولاً نوجوانانی هستند که در تعامل با خانواده یا جامعه دچار چالش می‌شوند.
جایگاه در کارنامه نویسنده: پس از سال‌ها فعالیت در حوزه بازنویسی متون کهن و داستان‌های رئالیستی، برآبادی در این کتاب احتمالاً به سراغ تحلیلِ رفتارهایِ تکانشی نوجوانان رفته است.

🌫️🪶🕯️

گاهی کتاب‌هایی هستن که از همون طرح روی جلدشون، یه سکوت سنگین و یه دنیای بی‌صدای خیلی عمیق به آدم دست می‌ده؛ انگار داری به یه عکس قدیمی و خاک‌گرفته از یه آدم معمولی نگاه می‌کنی که کلی راز و غم بی‌زبون توی خودش داره.

«خودش هم نمی‌دانست چرا» نوشته‌ی محمود برآبادی و تصویرگری سحر جوادی برای من دقیقاً یکی از همون قصه‌های کوتاه و ماندگار بود.

در ظاهر، داستان درباره‌ی مردیه که توی کارگاهش نشسته و انگار داره با یه وسیله‌ی چوبی که شبیه یه صفحه‌ی بزرگ شطرنجه کار می‌کنه. هیچ اتفاق عجیب و غریبی توش نمی‌افته؛ فقط یه آدم معمولی که داره یه کار تکراری انجام می‌ده.

اما به نظرم این کتاب خیلی بیشتر از یه داستان کوتاه ساده‌ست.

این کتاب درباره‌ی بی‌قراریه.
درباره‌ی اون روزهایی که آدم از سرِ خستگی یا شاید از سرِ یه عادت قدیمی، یه کاری رو انجام می‌ده، اما ته دلش نمی‌دونه چرا داره این کار رو می‌کنه.
درباره‌ی اینه که توی شلوغی و تکرار روزمره، چطور انگار خودمون رو گم می‌کنیم و دیگه نمی‌دونیم اون چیزهایی که توی دستمون گرفتیم، واقعاً مال ما هستن یا نه. 🖤🪵

فضاسازی کتاب خیلی ساده اما فوق‌العاده ملموسه.
دیوارهای خاکستری، چوب‌های قدیمی، نور کم و سردی که از بیرون می‌تابه، و اون آدمی که شونه‌هاش از خستگی خم شده و چشماش توی کاری که می‌کنه گم شده.
انگار توی هر خط از تصویرها، بوی یه کارگاه چوبی قدیمی و سکوت سنگین یه عصر بی‌دردسر رو حس می‌کنی. 🌫️🪑

حس راز و رمزی که توی قصه هست؛
رازِ بی‌دلیلی که پشت تکرارِ کارهاست.
اینکه گاهی ذهن آدم مثل یه صفحه‌ی شطرنج می‌مونه؛ خونه‌های خالی که باید با یه اتفاق یا یه احساس پر بشن، اما خود آدم هم نمی‌فهمه کدوم مهره رو باید حرکت بده.

و شاید یکی از زیباترین چیزهای این کتاب اینه که نشون می‌ده برای دیدن یه دنیای عجیب، لازم نیست حتماً توی یه قلعه‌ی جادویی باشی؛ گاهی یه آدم معمولی توی یه کارگاه ساده، می‌تونه عمیق‌ترین سوال‌های ذهنی رو توی دلش داشته باشه.

در نهایت، چیزی که بیشتر از همه از این کتاب یادم می‌مونه، یه حس نگاهِ دوباره به زندگی‌ست.
حس اینکه شاید ما هم خیلی وقت‌ها کارهایی می‌کنیم و عادت‌هایی داریم که خودمون هم علتش رو نمی‌دونیم.
و شاید اگه یه روز یه لحظه وایسیم و به دست‌هامون نگاه کنیم، یه سوال بزرگ و بی‌جواب توی ته ذهنمون پیدا بشه که داره منتظر شنیده شدنه. 🌑✨

به نظرم کتابی جالب بود ولی چند تا مشکلی داشت :
۱ ) گره اوج هیجانی خوبی نداشت و زیاد هیجان زده نمی شوی .
۲ ) پایان داستان هم خوب نبود و معلوم نشد سر مشفق چی آمد و منصور و رضا بدون اون چه کردند .
به نظرم ۳ ستاره برایش خوبه .

به نظرم کتاب موضوع جذاب و اخلاقی خوبی بریا گروه سنی مخاطب داشت ، اما متاسفانه داستان گره و اوج خاصی نداشت و مخاطب را هیجان زده نمی کرد برای ادامه خواندن داستان بسیار خطی و کسل کننده بود البته یاد آور می شوم که در انتها که پایان باز و متفاوتی به موضوع گذشت و نوع دوستی داشت جذاب و متفاوت بود.

کتاب قشنگیه و کاری که شاگردهابرای استاد انجام دادن خیلی کار خوبی بود

زیبا بود

داستان اجتماعی و متفکرانه ست.
داتانش باعث میشه به فکر فرو بریم.

کتاب اجتماعی و جالبی بود
و عنوان کتاب زیبا بود

من این کتاب را خواندم
خیلی جالب و جذاب بود و داستان جالبی داشت به همه خواندن کتاب رو توصیه میکنم
من به این کتابا علاقه مند هستم

کتابی کلاسیک طور که جذاب است و وقتی خواننده اسم نویسنده را بشنود متوجه میشود که کتاب چه کتاب خواندنی و خوبی میتواند باشد

جذاب و کوتاه بود و شخصیت داستان را دوست داشتم

خب، اینم از اون کتاباییه که من واقعا دوستش دارم.
چون ساده‌س، بی شیله پیله‌ست و زندگی نوجوان رو به طور واقعی نشون میده.
من عاشق اینجور کتابام.

کتاب خوبی است من که از خواندنش لذت بردم

کتاب خوب قلم زیبایی داره یه سری مسائل نوجوانان بازگو میشه موقعیت‌های گاه ناپیدای دوران نوجوانی می‌پردازد.

با توجه به اینکه این کتاب اجتماعی و واقع گرانه هست بنظر من بیشتر از اینکه شما رو داوطلب کنه و در طول کتاب هیجان زده بشید ؛داره به صورت کاملا عامیانه به این موضوع اشاره می‌کنه که درمورد زندگی باید اندیشید، پس کسانی که دنبال کتاب ها و رمان های فانتزی ، عاشقانه ، هیجانی و... هستند این کتاب آنها رو جذب نخواهد کرد.