تابوت سرگردان

خیلییییییی جالب بود برای کتابخون هایی مناسبه که عاشق کتاب های ترسناک هستن

کتابهای حمیدرضا شاه آبادی را خیلی دوست دارم

یکی از شاهکار های نویسنده ایرانی مورد علاقم: \")
آقای شاه آبادی، کتابای ترسناک تاریخی ایرانی رو برای نوجوانان مینویسن تا نوجوونا به فرهنگ و فانتزی های کشورشون بیشتر علاقه مند شن
و من واقعا عاشق این یکی شدم=)
خیلی خیلی سد‌اندینگ بود، ولی خب زندگی همینه!

بسیار عالی
به قلم قشنگ استاد شاه آبادی است
و بسیار عالی حال و هوای دوران قاجار را نوشته اند
اگر از این کتاب خوشتان آمد حتما دروازه ی مردگان را هم بخوانید

داستان جالب و واقعا گیرایی داشت قلم نویسنده هم خیلی عالی بود و اینکه توی سر فصل ها وارد دنیای جدیدی میشد واقعا منو ترغیب میکرد ادامه کتابو بخونم.

داستان در دوره قاجار روایت می‌شود و درمورد پسری به اسم صمد است که یکی از محصلان طب در دارالفنون است و برای شرکت در مجلس شاعر معروف، ایرج میرزا، از تهران راهی تبریز می‌شود. یکی از استادانش وقتی از قصد صمد مطلع می‌شود از او می‌خواهد امانتی را با خود به تبریز ببرد ... کتاب بین حال و گذشته در نوسان است و علت خیلی از رفتارها و اتفاقات زمان حال را در گذشته ‌پیدا می‌کنید. راستش قسمت‌های گذشته کتاب رو دوست نداشتم. کسل کننده بود و نکته شگفتی نداشت. خیلی هم مفصل و طولانی بود. بخش مورد علاقه‌ام در کتاب، قبرستان جذامی‌ها بود و بیشتر از همه آخرین جذامی . چند جای کتاب هم نویسنده صحنه‌های ترسناکی را به تصویر کشیده بود که می‌تواند آدرنالین خون‌تان را تا حد خوبی بالا ببرد. (قسمت های مربوط به اسد دوله و غلامش قنبر) ولی پایان کتاب جای کار بیشتری داشت. این نظز من نبود
باید بگم که واقعا داستان عالی بود و پایان عجیب ، جالب و البته غمگینی داشت . داستانی پرکشش ، شخصیت پردازی بسیار خوب و چون در زمان قدیم روایت شده خیلی جالب و حس خوبی به خواننده انتقال میدهد

تابوت سر گردان خیلی کتاب خوبی بود و آخرش یکم ناراحت شدم ولی یه داستان ایرانی خیلی جالب بود و مخصوصا بهم نشون داد آدما اون چیزی که نشون میدن نیستن و من یه حدسای دربارشون زده بودم که درست بود و سبکشم جوری بود که مثلا فکر کن که یه جنازه رو با خودت ببری سفر که چیز جالبی هم نیست اما این پسر تنها چیزی که میخواست این بود که بره سفر و اینکه داستان در دوره قاجار اتفاق افتاده و خودش خیلی جالب بود

عالیه

من قبلاً سه جلد «دروازه مردگان» رو از آقای شاه‌آبادی خوندم و جزو بهترین کتاب‌هایی بود که از کانون گرفتم. البته «وقتی مژی گم شد» رو هم از ایشون مطالعه کردم ولی مضمون داستان گیرایی آنچنانی نداشت و به دلم ننشست. این کتاب [تابوت سرگردان] اینطور که نشون می‌ده باید تو سبک و سیاق دروازه مردگان باشه و باعث می‌شه من بیشتر علاقه‌مند به مطالعه‌اش بشم. دروازه مردگان همراه با خرق عادت بود؛ آمیختنِ واقعیت فراز و نشیبِ حقایق زندگی با تخیل و تاریخ، فضای خاصی به‌وجود آورده بود. در کل آثار آقای شاه‌آبادی -خصوصاً تو این سبک- محبوبیت زیادی داره و کارشون عالیه.

من دروازه مردگان هم از حمیدرضا شاه آبادی خونده بودم و انتظار یه کتاب ترسناک تخیلی عالی و در سطح بالایی داشتم که به خوبی برآورده شد.کتاب صحنه هایی داشت که توی ذهن ثبت میشد و هیچجوره از یاد نمی‌رفت.پایان رو اصلا نمیشد حدس زد و این کتاب رو عالی کرده بود.به کل بیست بود👌

کتاب در زمان قدیم روایت شده و همین یک بخش خیلی جالبیه برای ما نوجوان‌ها و نوجوان رو جذب می‌کنه به نظر من مربوط بودن یک سری اتفاقات و هیجانی بودن این کتاب افزوده و اینکه اتفاقاتی که در اواخر کتاب می افته جالب بود برام
و اینکه شخصیت اصلی داستان تونست بر ترس خودش هم غلبه کنه برام جالب بود.

چون داستان در زمان قدیم اتفاق افتاده نوجوان انتظار دارد که این نکته در جلد کتاب هم دیده شود،در داستان اتفاق های مرموز می افتند اما در تصویر ترس و وحشتی به چشم میاد که در رابطه با خود داستان آن شباهتی نیست ، عنوان کتاب هم برای جذب مخاطب مناسب است

وقتی خلاصه کتاب رو خوندم توقع داشتم کتاب بیشتر از این ترسناک باشه.
ولی داستان قشنگی داشت.
شخصیت پردازی و فضا سازی خوبی داشت.
ولی باور شخصیت کاتی بیگ یکم سخت بود.
و میتونست پایان بهتری داشته باشه.

حقیقتا قشنگ بود ولی من توقع بیشتری داشتم
ولی خب پایانشو با اینکه هپی نبود ولی دوست داشتم..