پنگوئنی به نام اینشتین

یکی از چیزهایی که دوست داشتم، ایده‌ی متفاوت کتاب بود که باعث می‌شد داستان شبیه خیلی از کتاب‌های معمولی نباشه. 📚💡 اتفاق‌ها هم نسبتاً خوب جلو می‌رفتن و بعضی قسمت‌ها هیجان و کشش خوبی داشتن. 😍 شخصیت‌ها هم نقش خوبی توی پیش رفتن داستان داشتن. در مجموع تجربه‌ی خیلی خوبی از خوندنش داشتم. ✨

داستان «پنگوئنی ای به نام انیشتین» برام جالب و متفاوت بود. 🧠📖 بعضی اتفاق‌ها واقعاً منو کنجکاو می‌کردن و دوست داشتم ببینم داستان به کجا می‌رسه. شخصیت‌ها هم خوب بودن و باعث می‌شدن راحت‌تر با ماجرا همراه بشم. ✨ در کل کتابی بود که از خوندنش لذت بردم. 💙

قشنگ بودحرفم رو در یک کلام خلاصه می‌کند « عالی بود » و جلد صفحه اش خیلی شاد و دوست داشتنی هست و آدم رو به سمت خودش جذب می‌کنه.

داستانی شیرین درباره‌ی یک مهمان غیرمنتظره که آرام‌آرام تبدیل به بخشی از خانواده می‌شود؛ درباره‌ی دوستی، کنجکاوی و اینکه گاهی یک موجود کاملاً نامتعارف می‌تواند باعث شود آدم‌ها نسخه‌ی بهتری از خودشان را ببینند.
اسم «اینشتین» هم برای یک پنگوئن انتخاب بامزه‌ای است؛ نامی که از همان ابتدا به او شخصیتی باهوش، عجیب و کمی متفاوت می‌دهد. در کنار آن، کوله‌پشتی، عکس‌ها و نشانه‌هایی که همراهش آورده، ماجرا را از یک داستان صرفاً فانتزی به یک معمای کوچک خانوادگی تبدیل می‌کند. کتاب خیلی جدی نمی‌شود و اتفاقاً همین لحن سبک و شوخ، با فضای داستان جور درمی‌آید.
تصویرسازی‌های سیاه‌وسفید دیو تازمن هم بخش مهمی از تجربه‌ی کتاب‌اند؛ طراحی‌ها به فضای شوخ و پرتحرک داستان کمک می‌کنند و برای کتابی از این جنس، فقط تزئین صفحه نیستند. جلد هم از آن جلدهایی است که وعده‌ی درست و صادقی از محتوای کتاب می‌دهد: یک پنگوئن غیرعادی، یک ماجرای عجیب و حال‌وهوایی گرم و کودکانه.

کتاب جالب و خوبی بودو دوستش داشتم

کتاب واقعا خوبیه بهتون پیشنهاد میکنم‌حتما بخونیدش

کتاب ماجراجویانه وجالب است