هیوکا ۲

فضای مدرسه و اتفاقاتی که بین شخصیت‌ها شکل می‌گرفت، حس خاصی به داستان داده بود. 🏫💙 داستان خیلی شلوغ و پرهیاهو نبود، ولی همین آرامش باعث می‌شد بیشتر به جزئیات و شخصیت‌ها توجه کنم. 📖✨

یکی از چیزهایی که دوست داشتم، رابطه و تعامل بین شخصیت‌ها بود. 🥹💗 هرکدومشون شخصیت متفاوتی داشتن و کنار هم قرار گرفتنشون باعث می‌شد داستان جذاب‌تر بشه. بعضی قسمت‌ها هم حس خیلی خوبی منتقل می‌کردن. 🌱📚

عالی بود واقعا جز اون کتاب‌هایی بود که بهش علاقه مند شدم و ۳ بار این کتاب رو خوندم

اورکی در این جلد بیشتر از همیشه همان ویژگی‌ای را نشان می‌دهد که دوستش دارم: او لزوماً دنبال ماجرا نمی‌رود؛ ماجرا آن‌قدر ذهنش را قلقلک می‌دهد که نمی‌تواند رهایش کند. چیتاندا هم همچنان نیروی محرک این کنجکاوی است و تضاد میان انرژی و اشتیاق او با بی‌حوصلگی ظاهری اورکی، بدون اینکه زیادی پررنگ یا مصنوعی شود، رابطه‌ی این دو را دوست‌داشتنی‌تر می‌کند.
چیزی که برایم جالب‌تر بود، این بود که کتاب فقط نمی‌پرسد «چه کسی درست می‌گوید؟»؛ بلکه نشان می‌دهد چطور پیش‌فرض‌های خودمان می‌توانند ما را به یک جواب اشتباه برسانند. بعضی استدلال‌ها آن‌قدر قانع‌کننده‌اند که حتی وقتی می‌فهمی درست نیستند، باز هم نمی‌توانی به‌راحتی ایرادشان را پیدا کنی. همین باعث شد معمای این جلد بیشتر از یک سرگرمی ساده، شبیه تمرینی برای دقیق‌تر فکر کردن باشد.
البته نیمه‌ی میانی کتاب برای من کمی افت ریتم داشت و تعدد فرضیه‌ها و توضیحات ممکن است برای بعضی خواننده‌ها خسته‌کننده شود. ضمن اینکه اگر انتظار یک معمای پرحادثه داشته باشی، احتمالاً «هیوکا ۲» آرام‌تر از چیزی است که تصور می‌کنی. اما همین آرام بودن، بخشی از هویت داستان است؛ یونیزاوا بیشتر به ذهن آدم‌ها علاقه دارد تا حادثه‌های بزرگ.
و چیزی که بعد از پایان برایم ماند، خودِ جواب معما نبود؛ این بود که چقدر راحت می‌شود روایتی را فقط چون خوب تعریف شده، باور کرد

عالی بود

❤️هیوکا ۲❤️
کتاب زیبایی بود و دوست داشتم طراحی هم شیک بود