نوعی جرقه

جلد کتاب واقعاً چشمم رو گرفت! 🔥📖 طراحی و ظاهرش با حال‌وهوای داستان هماهنگ بود و باعث می‌شد آدم دلش بخواد کتاب رو برداره و ببینه داخلش چه خبره. ✨ به نظرم جلدش هم جذاب بود و هم حس کنجکاوی ایجاد می‌کرد. در کل از نظر ظاهر و محتوا، کتاب تجربه‌ی خیلی خوبی برام بود. 💕

«نوعی جرقه» واقعاً کتاب جذاب و متفاوتی بود و از همون اول تونست توجهم رو جلب کنه. 🔥📖 اتفاق‌ها و حس‌وحال داستان باعث می‌شدن با علاقه ادامه بدم و بعضی قسمت‌ها واقعاً در ذهنم می‌موندن. ✨ شخصیت‌ها هم دوست‌داشتنی بودن و باعث می‌شدن بیشتر با داستان همراه بشم. در کل خیلی از خوندنش لذت بردم و به نظرم واقعاً عالی بود. 💕

قشنگ بودحرفم رو در یک کلام خلاصه می‌کند « عالی بود » و جلد صفحه اش خیلی شاد و دوست داشتنی هست و آدم رو به سمت خودش جذب می‌کنه.

«نوعی جرقه» از آن کتاب‌هایی است که موضوعش می‌توانست خیلی راحت تبدیل به یک پیام آموزشی و مستقیم شود، اما خوشبختانه بیشتر از اینکه بخواهد چیزی را توضیح بدهد، تلاش می‌کند ما را از زاویهٔ نگاه آدی به دنیا نزدیک کند. آدی دختری یازده‌ساله است که وقتی دربارهٔ زنانی می‌خواند که قرن‌ها پیش در شهرش به جرم «جادوگری» محاکمه شدند، نمی‌تواند از کنارشان بگذرد؛ چون میان آن زنان و خودش شباهتی می‌بیند: متفاوت بودن و درست فهمیده نشدن.
چیزی که بیشتر از همه دوست داشتم، این بود که آدی برای شنیده شدن، قرار نیست تبدیل به آدم دیگری شود. مسئله این نیست که «چطور خودش را شبیه بقیه کند»؛ مسئله این است که چرا دیگران این‌قدر سخت تلاش می‌کنند او را فقط از دریچهٔ تفاوتش ببینند. همین‌جا داستان از یک قصهٔ نوجوانانه دربارهٔ اوتیسم فراتر می‌رود و تبدیل می‌شود به پرسشی دربارهٔ اینکه چه کسی حق دارد تعریف کند یک آدم «عادی» یا «غیرعادی» است.

دختری ۱۱ ساله که دچار بیماری اتیسم می شود
طراحی جلد عالی بود

درباره ی دختر یازده ساله ی که دچار بیماری اتیسم است

درباره ادبیات کودک و نوجوان با موضوع اوتیسم است

کتابی است که که انقدر مرا ترغیب خواندن نمی کند