خانه‌ی پوچی

════════کتاب خانه‌ی پوچی ══════════
پوچی در این کتاب، یک پایان نیست؛ بلکه یک «آغاز» است. نویسنده با مهارت، پوچی را به عنوان یک «آینه» به کار می‌گیرد. شخصیت‌های داستان، در میان این فضای خالی، مجبور می‌شوند با خودِ واقعی‌شان مواجه شوند. این اثر به مخاطب تلنگر می‌زند که شاید آنچه ما در زندگی‌مان به عنوان «پوچی» یا «تنهایی» می‌شناسیم، در واقع بستری است برای چیدنِ آجرهای جدیدِ معنا، اخلاق و هویت

اینکتاب شگفت انگیزی بود من از اینداستان خوسو امد☆

بد نبود

داستانی دلهره آور و خیالی

اول از همه بگم که طراحی جلد کاملا با فضای داستان مطابقت داشت
و ترجمه کامل و عالی بود
فضای داستان هم با سبک راز آلود و گوتیک خودش اون حس وهم آلود و پیش بینی ناپذیر رو انتقال داد
شخصیت پردازی بیشتر به شخصیت های اصلی پرداخته بود
نویسنده هم به خوبی تونسته بود داستانی غیر منتظره ایجاد کنه
ولی چیزی که بیشتر از همه من رو اذیت کرد این بود که نویسنده به خاطر جذب مخاطب ریسک نکرده بود و برخی جاها انگار خواسته بود داستان رو مثل کتابهای ترند پیش ببره

کتاب خوب و سرگرم کننده ای هست و خلاصه ی ماجرا این هست که ∶
خانه‌ای که واقعیت در آن تغییر می‌کند و نوجوانی که باید با ترس‌هایش روبه‌رو شود. داستان رازآلود، تاریک و پر از پیچش‌های ذهنی است و خواننده را تا آخرین صفحه درگیر نگه می‌دارد. این کتاب درباره‌ی ترس، هویت و روبه‌رو شدن با حقیقت‌هایی است که همیشه از آن‌ها فرار کرده‌ایم.

خواهران هالو؛ گری، ویوی و آیرس. سه خواهری که وقتی بچه بودن خیلی عجیب و غریب ناپدید میشن و بعد از یک ماه عریان و خونین با زخمای بخیه خورده ی روی گلوشون پیدا میشن. هیچی از مدتی که گم‌شدن به خاطر ندارن و حتی خاطرات قبل از گم شدنشون هم پاک شده. اما اونا دیگه مثل قبل از ناپدید شدنشون نیستن. اونا تغییر کردن. توانایی های عجیبی رو بدست آوردن که با بقیه ی آدما متفاوتشون کرده. پدرشون میگه اونا بچه های من نیستن. اونا واقعا کی هستن؟ باید بگم که کتاب میخکوب کننده ست. به محض اینکه شروعش کنین به سختی میتونید زمین بزارینش. آیرس، راوی داستانه که دقیقا مثل ما هیچی نمیدونه و تمام اطلاعاتش همون چیزهایین که خانواده ش و رسانه ها و مردم میگن. توی کتاب مثل یه سایه پا جای پای آیرس میزارین. برای کشف حقیقت جستجو میکنین و همون سوالاتی به ذهنتون میرسه که به ذهن آیرس میرسن. یه اسپویل کوچیک🤏🏻 ممکنه در پایان از گری متنفر بشین، اما یادتون باشه، یه خواهر برای محافظت از خواهرش هر کاری میکنه، این نظر من نبود
کتاب خیلی عجیب و جذاب بود و باعث شد من گذر زمان متوجه نشم و تمام کتاب بی وقفه بخوانمولی جایی بچه ها رفتند و برگشتند خیلی ناراحت شدو ولی در بعضی از قسمتها خیلی گیج کننده بود ولی تا آخر داستان این حس هست که نمی دونی چی میشه برای همین به خواندن بدون وقفه ادامه میدادم.
همین نامعلوم بودن داستان منو جذب کرد

کتاب خیلی طولانی بود ولی سرگرم کننده هم بودش برام یه حس ماجراجویی و معمایی برام داشتش

بزارید با این جمله شروع کنم که
بعد از یک ماه کتاب نخوندن خوندنش واقعا لذت بخش بود.
کتابی بود که منو درگیر خودش کرد(حداقل یک روز) و من در دام این معمای جالب گیر افتادم. شاید بعضی جاهای کتاب مخصوصا آخراش که همه چیز توضیح داده شد کمی غیر منطقی و عجیب باشه و البته که نیازمند توضیحات بیشتری در مورد اون موضوع اما خب به این هم باید توجه داشت که کتاب فانتزی و تخیلیه و هرچیزی در این نوع دنیا امکان پذیره. داستان این سه خواهر قدری جذاب بود که من یک نفس بخونمش، اون معما و هیجانی که از اول داستان شروع شده بود رو خیلی دوست داشتم و اینکه در روند کتاب هم همچنان حفظ شده بود رو بیشترتر.فضای داستان که گوتیک بود از نظر من واقعا خوب توصیف شده بود و من واقعا اون احساساتی رو که شخصیتا داشتن اون ترس و دلهره رو به خوبی از اون فضا و وایب حاکم بر داستان دریافت کردم. فقط من میگم حالا که فانتزیه کاش اسم اون مکان هم به طور خاص تری انتخاب میشد چون واقعا طبق توصیفات مکانی که من تصور کردم خیلی جای عجیبی بود. و آخرش، من واقعا آخرش رو خوشم اومد چون اگر جور دیگه ای اون معما حل می‌شد خراب می‌شد و اون پایان و توضیحات برای اتفاقات منو راضی کرد. آقا در کل من خیلی خوشم اومد از این کتاب، ترجمه‌ش هم خوب بود روون بود و دلنشین. شاید از هر نظر عالی نباشه ولی همین که خوندنش برام انقدر لذت بخش بود از نظر من امتیاز کامل می‌گیره.
خیلی سعی کردم بدون ابنکه اسپویل کنم بگمش و این شد نتیجه😂✨

کتاب خیلی خوبی هست هم از طرح جلد جذب میشه ادم بهش هم داستان کتاب

خیلی قشنگ بود میخکوب بودم اصلا نمی‌دونستم زمین بزارمش با این که شاید برام طولانی بود ولی در کمتر از دوازده ساعت تمومش کردم. ولی خیلی باهاش حس نگرفتم چون اون احساس تلخ رفتن و برگشتن بچه ها یکم درست نبود. چجوری بگم منظورم اینه که اونجا احساس غم خیلی کم به نظر می‌رسید همه خوشحال بودند که بچه ها برگشتند در عین حال انگار اصلا اون ها نبودند. بعضی جا ها زیادی گیج کننده و بعضی جاهایش خشک و بی خیال به نظرم اومد. ولی در کل خیلی خوب بود

دوباره سلام می‌خوام بگم من این کتاب رو هم خیلی دوست دارم واقعا جالبه از اوناییه که دوست دارم مخصوصا پایانش همه کتاب ها که نباید پایان شاد داشته باشن