بازی‌های میراث ۳: گامبی نهایی

کتاب عالی جذاب بود

عالی اقا خیلی هوبهه

من از نویسنده و تصویر گر این کتاب تشکر می کنم که ابین کتاب رو درست کردن☆

مثل دو جلد قبل محشر بود

داستان زیاد باحالی نبود و خیلی هم زیاد بود

بنظرم خیلی جالب بود و جالب تر اینکه توبیاس هاثورن حالا با اینکه دیگه زنده نیستم داره همه رو بازی میده و من از همون اول فهمیدم که دختر توبی قتعا یه کارای میخواست بکنه و کلا بهش شک داشتم و از اینکه آخرشم اونجوری شد خیلی خوشم اومد و ایوری واقعا دشمناشو شکست داد و درباره دختر توبی واقعا چطور تونست این کارا رو بکنه وقتی کتاب تموم شد یجوری بود که نمی‌تونستم دیگه چیزی بگم یا مثلا بگم آخرش اینجوری باید تموم میشد یه پایانی بود که دیگه حرفی برای زدن نداشتم و داستان خیلی خوب جمع شد و این مجموعه خیلی خیلی خوبه و من تا آخر عمرم عاشقشم

★★★★☆ ۴ از ۵

«گامبی نهایی» برای من یه پایان نسبتاً خوب و سرگرم‌کننده برای سه‌گانه بود، ولی راستش انتظار داشتم جلد آخر یه مقدار بیشتر منو تحت‌تأثیر قرار بده. بعد از دو جلدی که پر از معما، راز و بازی‌های هاثورن‌ها بودن، خیلی کنجکاو بودم ببینم نویسنده چطور قراره همه‌چیز رو جمع کنه و بالاخره به خیلی از سؤال‌هایی که از اول مجموعه توی ذهنم ساخته شده بود جواب بده.

از نظر پلات و معما، همچنان یکی از نقاط قوت اصلی مجموعه همون چیزیه که باعث شد اصلاً این سه جلد رو ادامه بدم: معماها و سرنخ‌ها. نویسنده واقعاً بلده کاری کنه که مدام بخوام چند صفحه دیگه بخونم تا بفهمم پشت اتفاقات چه خبره. حتی وقتی بعضی جواب‌ها رو حدس می‌زدم، باز هم روند کشفشون برام جذاب بود. توی گودریدز هم یکی از نکته‌هایی که طرفدارها زیاد ازش تعریف کرده‌اند، همین بخش معمایی و پازل‌های کتابه.

سرعت داستان هم برای من خوب بود. داستان خیلی راحت جلو می‌رفت و کشش خودش رو حفظ می‌کرد، مخصوصاً وقتی معمای اصلی و تهدید جدید وارد ماجرا می‌شه. حس نمی‌کردم جلد سوم صرفاً داره اتفاقات دو جلد قبلی رو تکرار می‌کنه؛ بالاخره یک بازی جدید و یک تهدید متفاوت وارد داستان شده بود و همین باعث شد هنوز حس کنجکاوی داشته باشم.

از نظر شخصیت‌پردازی، آوری برای من همچنان شخصیت قابل‌قبولی بود. دوست داشتم که توی این جلد بیشتر به جای اینکه فقط دنبال جواب معماها باشه، خودش هم نسبت به موقعیتی که توش قرار گرفته آگاه‌تر باشه. جیمسون هم برای من یکی از شخصیت‌هایی بود که در این جلد بیشتر دوستش داشتم و حس کردم نسبت به قبل پخته‌تر شده. حتی بعضی خواننده‌های گودریدز هم به رشد شخصیتی جیمسون اشاره کرده‌اند و آن را یکی از نکات مثبت جلد سوم دانسته‌اند.

زندر و بقیه‌ی هاثورن‌ها هم همچنان جذابیت خودشون رو داشتن و خوشحالم که نویسنده اجازه نداد شخصیت‌های فرعی کاملاً کنار گذاشته بشن. مخصوصاً زندر برای من همچنان همون شخصیتیه که می‌تونه وسط یک فضای پرتنش یه مقدار از سنگینی داستان کم کنه.

اماااا... 😭

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات من با این جلد، گریسون بود. احساس کردم شخصیتش در بعضی قسمت‌ها به شکلی رفتار می‌کنه که با چیزی که در دو جلد قبلی ازش ساخته شده بود، کاملاً جور درنمیاد. این موضوع فقط به انتخاب‌های عاطفی یا تیم مورد علاقه‌ی خواننده‌ها مربوط نیست؛ مسئله برای من اینه که وقتی شخصیت رو طی دو جلد با ویژگی‌های مشخصی می‌سازی، تغییر رفتارش باید به اندازه‌ی کافی زمینه‌سازی بشه تا باورپذیر باشه. این انتقاد هم بین بعضی از خواننده‌های گودریدز خیلی پررنگ بوده و حتی بعضی‌ها معتقد بودن شخصیت گریسون برای حل کردن مثلث عشقی بیش از حد تغییر داده شده.

و همین ما رو می‌رسونه به مثلث عشقی؛ چیزی که از جلد اول هم فکر می‌کردم می‌شد خیلی بهتر رویش کار بشه. من هنوز حس می‌کنم پتانسیل خیلی بیشتری داشت. به نظرم مشکل این نبود که حتماً باید فلان شخصیت انتخاب می‌شد؛ مشکل این بود که این کشمکش عاطفی می‌توانست خیلی عمیق‌تر، منطقی‌تر و تأثیرگذارتر نوشته بشه. بعضی خواننده‌ها هم دقیقاً از غیرضروری بودن یا نحوه‌ی حل شدن این مثلث عشقی انتقاد کرده‌اند.

از طرف دیگه، پایان‌بندی برای من بد نبود. اتفاقاً حس کردم برای بیشتر شخصیت‌ها پایان نسبتاً رضایت‌بخشی در نظر گرفته شده، ولی با توجه به اینکه این جلد قرار بود پایان اصلی سه‌گانه باشه، انتظار داشتم حس «وااای، بالاخره همه‌چیز کامل شد!» رو بیشتر داشته باشم. بعضی خواننده‌ها پایان را رضایت‌بخش دانسته‌اند، در حالی که بعضی دیگر معتقد بودند بعضی خطوط داستانی یا شخصیت‌ها می‌توانستند جمع‌بندی بهتری داشته باشند.

در کل، چیزی که باعث می‌شه هنوز ۴ ستاره بهش بدم اینه که کتاب سرگرم‌کننده‌ست، معماها و پازل‌ها جذابن، ریتم داستان خوبه و فضای هاثورن‌ها همچنان همون حس اعتیادآوری رو داره. ولی اگر بخوام سخت‌گیر باشم، شخصیت‌پردازی بعضی کاراکترها، مخصوصاً گریسون، و نحوه‌ی پرداختن به روابط عاطفی می‌توانست خیلی بهتر باشه.

این سه‌گانه برای من بیشتر از اینکه به خاطر عاشقانه‌ها ماندگار بشه، به خاطر معماها، Hawthorne House، رازهای خانوادگی و بازی‌های ذهنی جذاب بود. و فکر می‌کنم اگر نویسنده به اندازه‌ای که برای معماها وقت گذاشت، برای بعضی روابط و شخصیت‌ها هم وقت می‌گذاشت، جلد آخر می‌توانست واقعاً فوق‌العاده بشه.

در نهایت:

۴ از ۵ ⭐️

یه پایان خوب و سرگرم‌کننده برای مجموعه‌ای که با معماهاش منو تا آخر نگه داشت؛ فقط ای کاش بعضی شخصیت‌ها و مخصوصاً مثلث عشقی، پایان عمیق‌تر و قوی‌تری پیدا می‌کردن.

عالی بود

این جلد، همون‌قدر که هیجان‌انگیز و پر از غافلگیریه، همون‌قدر هم آدم رو درگیر سوالای بی‌شماری می‌کنه🧐
اگر از جلد اول و دوم لذت بردید، این جلد هم دقیقاً همون حس نمی‌تونم کتاب رو زمین بذارم رو بهتون میده تا بفهمید رازهای بزرگ خانواده‌ی هاثورن چی بوده

این جلد واقعا ترکوند و الان که دارم اینو می‌نویسم تصمیم گرفتم دوباره برم بخونمش چون محشر بود

مثل 2 جلد قبل محشر بود

این مجموعه واقعا کم نظیره و فضا و داستان خوبی داشت، هم دراما داشت هم معما و فضایی که داستان توش اتفاق می‌افتاد واقعا عالی و با شکوه بود، ارتباط بین شخصیت ها خیلی جذاب بود، بر خلاف انتظار اصلا کلیشه‌ای نبود، از همون فصل اول جذبش شدم و تا آخر با ذوق داستان رو دنبال کردم:)

کتاب گامبیا نهایی ادامه کتاب های قبلی و جلد سوم این مجموعه کتابه در کل دو جلد قبلی رو بیشتر دوست داشتم و از ایو و آخر داستانشو هم تولید خوشم نیومد و کم نگین که مانند کتاب ها قبلی گیرا هست و آدم رو وادار به خواندن می‌کند تا حدی که تو برای اینکه بفهمید آخر داستان چی میشه میری آخر داستان رو میخونی وپر از معمای جدید، خیانت و تصمیمات سخته که باید بگیری . راستش اوایلش یه کم پیچیده و گیج‌کننده بود، ولی اون تعلیق و معمای همیشگی رو داره . یه ستاره کم کردم چون به نظر بعضی‌ها پایان‌بندی‌اش اونقدر که انتظارش رو داشتم قافلگیر کننده نبود راضی‌کننده نبود و یه کم قابل‌پیش‌بینی بودو با اینکه در دو جلد اول داستان به شدت سریع می‌گذشت ولی اینجا هیچ کس نیومد با اینکه بعضی جا ها حتی میشد شدت هیجان نویسنده رو هم حس کرد

به نام خدا
سلام وقتتون بخیر
گامبی نهایی جلد سوم بازی های میراث است و همه ی سوال هایی که در دو جلد قبلی بی جواب مانده بود پاسخ داده شد . برای مثال اینکه پدر و مادد توبی کی بودن و دختر واقعی توبی چه جوریه. و چرا پیر مرد این همه ارث. برای ایوری گذاشت و چرا جلد اول آخر کتاب بهش گفت ببخشید..
این جلد هم مثل حلد های قبلی خیلی گیرا بود و ولی من از سرنوشت توبی در آخر داستان خیلی ناراضی بودم و از ایو هم واقعا خوشم نمیاد .
به طور کلی این جلد رو پیشنهاد می کنم.

داستان خوبی داشت و توانسته بود از جلد اول مخاطب رو جذب کنه ولی مثل خیلی از کتاب های چند جلدی از جلد ۲ به بعد داستان رو هی کش دار می‌کرد

این مجموعه جز کتابای بود که تونست من رو از واقعیت دور کنه و تونست یه ایده برای فکر کردنای قبل خواب بهم بده و همین ویژگی ها برای من کافی بود تا به بقیه معرفیش کنم. به قسمتهای از کتاب بود که حتی هیجان نویسنده روموقع نوشتنش حس میکردم و تا وقتی که خود نویسنده نمیخواست من نتونستم حدس بزنم که ممکنه تهش چی بشه، که بازم این یه ویژگی مثبت دیگ از نظر من بود